Η γέφυρα του Γκαρ (γαλλικά: Pont du Gard, προφέρεται Πον ντυ Γκαρ) είναι γέφυρα ρωμαϊκού υδραγωγείου, το οποίο χτίστηκε τον 1ο αιώνα μ.Χ. για να μεταφέρει νερό από απόσταση άνω των 50 χιλιομέτρων στη ρωμαϊκή αποικία Νέμαυσο (λατινικά: Nemausus), τη σημερινή Νιμ.
Διασχίζει τον ποταμό Γκαρ κοντά στην πόλη Βερ-Πον-ντυ-Γκαρ του νομού Γκαρ, στη νότια Γαλλία.
Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, σταμάτησε να χρησιμοποιείται ως υδραγωγείο στις αρχές του 6ου αιώνα.
Από τον Μεσαίωνα, η κατασκευή χρησιμοποιήθηκε ως οδική γέφυρα.
Από τον 16ο αιώνα, η εξαιρετική αρχιτεκτονική της γέφυρας προσέλκυσε την προσοχή, επομένως το μνημείο επωφελήθηκε από τακτικές αποκαταστάσεις για να διατηρήσει την ακεραιότητά του. Μια οδική γέφυρα δημιουργήθηκε το 1743-1747.
Είναι η υψηλότερη από όλες τις γέφυρες ρωμαϊκών υδραγωγείων και μία από τις καλύτερα διατηρημένες.
Λόγω της ιστορικής σημασίας της είναι καταχωρημένη ως Ιστορικό μνημείο στον κατάλογο του 1840 και καταγεγραμμένη ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από τον Δεκέμβριο του 1985.
Το ρωμαϊκό υδραγωγείο της Νιμ
Το ρωμαϊκό υδραγωγείο
Η γέφυρα του Γκαρ είναι τμήμα ενός υδραγωγείου μήκους άνω των 50 χιλιομέτρων, το οποίο μετέφερε νερό από την πηγή Ερ προς τη Νέμαυσο (Nemausus), ακμάζουσα ρωμαϊκή πόλη της εποχής, τη σημερινή Νιμ.
Το υδραγωγείο είναι αριστούργημα μηχανικής, μαρτυρία της τεχνογνωσίας των αρχαίων κατασκευαστών:
Ο υδραγωγός σε όλο του το μήκος είχε υψομετρική διαφορά μόλις 17 μέτρα, ενώ η ίδια η γέφυρα «κατεβαίνει» από το ένα άκρο της στο άλλο μόλις 2,5 εκατοστά, ενδεικτικό της μεγάλης ακρίβειας που οι Ρωμαίοι μηχανικοί κατάφεραν να επιτύχουν.
Το υδραγωγείο της Νιμ χτίστηκε τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Οι σήραγγες που χρονολογούνται από την εποχή του Αυγούστου (27π.Χ.-14 μ.Χ) έπρεπε να παρακαμφθούν, οπότε η κατασκευή του υδραγωγείου είναι μεταγενέστερη, και νομίσματα που βρέθηκαν στις δεξαμενές της πόλης της Νιμ, όπου συλλέγονταν τα νερά του υδραγωγείου, δεν είναι προγενέστερα του αυτοκράτορα Κλαύδιου (41-54).
Ως εκ τούτου, θεωρείται ότι η κατασκευή υδραγωγείου θα πρέπει να είναι μεταξύ 40 και 50 μ.Χ..
Η κατασκευή του έργου διήρκεσε 5 χρόνια και ο αριθμός των εργαζομένων ανέρχονταν στους 1.000.
Η μέση ροή υπολογίζεται σε 40.000 κυβικά μέτρα νερού ανά ημέρα, δηλαδή 400 λίτρα νερού ανά δευτερόλεπτο.
Το τρεχούμενο νερό χρειαζόταν μια ολόκληρη μέρα για να φτάσει, με τη βαρύτητα, στο σημείο διανομής, το Castellum divisorium, ακόμα ορατό στη Νιμ.
Η Νιμ είχε ένα ορισμένο αριθμό πηγαδιών, καθώς και μια κοντινή πηγή: η κατασκευή του υδραγωγείου δεν ήταν επομένως ζωτική ανάγκη, αλλά μάλλον ένα έργο κύρους, το οποίο προοριζόταν για τις θέρμες, τις κατοικίες των πολιτών, τους κήπους και τις κρήνες της πόλης.
Η γέφυρα συμβολίζει τη ρωμαϊκή επιστημονική μεγαλοφυΐα.
Από την Βικιπαίδεια
Φωτογραφίες από
Φωτογραφίες από
https://www.castelrose.com/en/locati
https://www.adventuresofacarryon.com
https://www.adventuresofacarryon.com
https://www.locationscout.net/france
https://www.flickr.com/photos/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου