Το Μητροπολιτικό Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», επίσημα γνωστό ως Μητροπολιτικό Πάρκο Περιβαλλοντικών και Εκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων και Ανάπτυξης Κοινωνικής Οικονομίας «Αντώνης Τρίτσης» ή εναλλακτικά ως Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης», είναι μητροπολιτικό πάρκο, το μεγαλύτερο του Λεκανοπεδίου Αττικής, και βρίσκεται στα γεωγραφικά όρια των Δήμων Ιλίου και Αγίων Αναργύρων-Καματερού.
Η τελική ονομασία του δόθηκε προς τιμήν του πρώην Δημάρχου Αθηναίων, Αντώνη Τρίτση.
Την εποχή της απελευθέρωσης, πολλά τουρκικά κτήματα στην αττική επικράτεια πουλήθηκαν και περιήλθαν στην κατοχή εύπορων Ελλήνων και αλλοεθνών γαιοκτημόνων, εκ των οποίων ο γνωστότερος ήταν ο πλοιοκτήτης Ιωάννης Παπαθεοδώρου-Λεφάκης, με καταγωγή από την Άνδρο.
Το κτήμα του Λεφάκη, έκτασης περίπου 300 στρεμμάτων, βρισκόταν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα ο Πύργος Βασιλίσσης στο ομώνυμο κτήμα, στη λεγόμενη συνοικία Δραγουμάνου.
Ο Λεφάκης, έπειτα από την επικύρωση των τίτλων ιδιοκτησίας, το πούλησε τον Μάιο του 1838 έναντι του ποσού των 10.000 δραχμών, στους Άγγλους Τζον Γουίλιαμς και Τζορτζ Μάιλς, οι οποίοι ήταν πρόθυμοι να επενδύσουν στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Με δική τους εντολή, φυτεύτηκαν αμπέλια, οπωροφόρα δέντρα, δημιουργήθηκαν εγκαταστάσεις, διαμορφώθηκαν κήποι και καλλιεργήθηκαν τα αρόσιμα τμήματα.
Το 1840, διαλύθηκε η συνιδιοκτησία και ο Μάιλς πούλησε το ποσοστό του στον Γουίλιαμς, ο οποίος προσέλαβε Μαλτέζους κηπουρούς και Μενιδιάτες γεωργούς για την φροντίδα των κτημάτων του, πριν τελικά εγκαταλείψει την Ελλάδα το 1848 και πουλήσει το κτήμα στον Δημήτριο Κοντάκη, στη τιμή των 10.370 δραχμών.
Τον Σεπτέμβριο του 1848, το κτήμα Κοντάκη περιήλθε στην ιδιοκτησία των βασιλέων, οι οποίοι πολύ σύντομα προχώρησαν σε νέες αγορές, προκειμένου να το επεκτείνουν.
Την περίοδο 1848 με 1861, η αυλή είχε συνάψει 47 νέες συμφωνίες αγοράς ακινήτων στην περιοχή, συνθέτοντας ένα ενιαίο κτήμα 2.500 στρεμμάτων.
Η διαμόρφωση του κτήματος σε αγρόκτημα άρχισε αφότου έγινε η αγορά του πρώτου τμήματος και συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια.
Στις εργασίες, βοήθησαν οι ανακτορικοί κηπουροί ο Φρειδερίκος Σμιτ και ο Φρανσουά Λουί Μπαρό, που είχαν επιμεληθεί και τον Βασιλικό Κήπο.
Στο αγρόκτημα φυτεύτηκαν χιλιάδες οπωροφόρα δένδρα, εκ των οποίων οι ήταν 3.700 μουριές, 200 στρέμματα φιστικιές, 180 στρέμματα αμπέλια, 2.000 ελαιόδεντρα, ποικιλίες καλλωπιστικών φυτών από εξωτερικές χώρες.
Μεγάλα τμήματα άρχισαν να καλλιεργούνται και σε αυτά παράχθηκε βαμβάκι, καλαμπόκι, τριφύλλι, βρώμη, βρίζα, πατάτες, κουκιά και φασόλια.
Με την εποπτεία της Αμαλίας αγοράστηκαν 40 αγελάδες ράτσας από την Αγγλία, την Ελβετία και το Όλντενμπουργκ, πτηνά από τις Ινδίες και την Αφρική, πρόβατα μερινός, χοίροι, αραβικά άλογα. Επίσης, η βασίλισσα έφερε και καμηλοπαρδάλεις.
Στις αρχικές εγκαταστάσεις έγιναν τροποποιήσεις και έτσι προστέθηκαν οικήματα εργατών, στάβλοι, υπόστεγα και αποθήκες.
Για την ανάγκη της άρδευσης έγιναν γεωτρήσεις, ανοίχτηκαν νέα πηγάδια που υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Οι γεωτρήσεις έγιναν το 1856, υπό την επίβλεψη του Γάλλου υδρολόγου Μπερζό, μισθωμένος από γαλλική εταιρεία.
Η ποσότητα του νερού βρέθηκε αρκούντως ικανοποιητική, όμως δεν είχε την απαιτούμενη δύναμη.
Έγινε προμήθεια νέων αρότρων, καθώς και διαφόρων άλλων γεωργικών μηχανημάτων στους Έλληνες γεωργούς.
Πολύ σύντομα, το κτήμα εξελίχθηκε σε ένα πρότυπο κέντρο γεωργίας και κτηνοτροφίας.
Είναι εμφανής η πρόθεση της Αμαλίας να αναγκάσει τους κατοίκους των γύρω περιοχών να αφοσιωθούν στη γεωργία, τη σηροτροφία, την αμπελουργία και την κτηνοτροφία.
Τα προϊόντα του αγροκτήματος ήταν ποικίλα και εξαίρετης ποιότητας. Πολλά από αυτά έλαβαν επαίνους σε εκθέσεις, ενώ άλλα βραβεύθηκαν.
Κατά τα τέλη του 1856, το αγρόκτημα είχε σχεδόν ολοκληρώσει την αποπεράτωσή του.
Από την Βικιπαίδεια
Από την Βικιπαίδεια
Φωτογραφίες από
https://www.pyrgosvasilissis.gr/
https://xaidarisimera.gr/parko
https://arkasynthesis.gr/projects
https://www.epohi.gr/article/
https://www.greece-is.com/athens
Βίντεο στο Youtube από
LIOND productions commercial videos
Βίντεο στο Youtube
